خانه / ویژه نامه / پیام استادعلی اکبرشکارچی درباره نقش استادسیدمصطفی سعیدی

پیام استادعلی اکبرشکارچی درباره نقش استادسیدمصطفی سعیدی

پیام استادعلی اکبرشکارچی درباره نقش استادسیدمصطفی سعیدی شاهنامه خوان برجسته کشور

جهان کشت زاری است با رنگ و بو       درو مرگ و عمر آب و ما کشت او

 شکاریم یک سر همه پیش مرگ               سر زیر تاج و سر زیر ترگ

🔸بسیار متأسفم که دگر باره، ستاره‌ای پر فروغ از آسمان هنر و فرهنگ ایران زمین: «آسید مصطفی سعیدی»، در ناباوری خاموش شد و اهالی فرهنگ‌وهنر و مردم لرستان را در سوگ فرو برد.

🔹سرزمین لرستان همواره مهدِ حماسه و دلیری بوده است و به همین سبب مردمانش اُنس و الفتی دیرینه وپاینده با شاهنامه‌ی حکیم توس و یلان نامدارش داشته‌اند. بی‌دلیل نیست که شاهنامه‌خوانی و شاهنامه‌خوانان نزد آنان از قرب و منزلتی فراوان برخوردار بوده و هستند.

🔸استاد زنده‌یاد «آسید مصطفی سعیدی» پرورش یافته‌ی مکتب و اندیشه‌های انسان‌سازِ فردوسی بزرگ بود. او یکی از شایسته‌ترین راویان حماسه‌های این گنجینه‌ی کهن ایران زمین است، که با تعهدی عاشقانه، عمر خود را بر پای ترویج و آموزش آموزه‌های فردوسی نامدار نهاد .

🔹از دیر باز شاهنامه‌خوانی نزد مردمان زاگرس نشین، با سه شیوه‌ی متداول بوده است. یکی؛ روخوانی نامه‌ی‌باستان، بدون آهنگ. دوم؛ خواندن شاهنامه به طرزی آهنگین، که خوانندگان بر پایه‌ی مقامات لُری و بختیاری می‌خواندند و سوم؛ نقالی، که آمیزه‌ای است از دو شیوه‌ی ذکر شده، به‌علاوه‌ی استفاده از حرکات بدنی و نشان دادن شخصیت‌ها در موقعیت‌های مختلف داستان است.

🔸استاد فقید «آسید مصطفی سعیدی»،با نبوغی خارق‌العاده، از هنر نقالی برای روایت داستان‌های شاه‌نامه بهره می‌برد. او سخنوری بی بدیل، تصویرسازی بی‌همتا و چیره‌دست و آوازخوانی سحرآمیز بود، که در کمال استادی حماسه‌های شاهنامه را ساحرانه در برابر چشمان مخاطبانش تجسم می‌بخشید.

🔹خداوندگار ادب فارسی، به او توانایی و استعدادی داده بود تا با تجسم پیروزی و شادمانی پهلوانان، حضار را غرق در شادی و هنگام درغلتیدنِ «گَوِ» نامداری به خاک، بینندگان و شنوندگان مجلس نقالی خود را در اندوهی عمیق فرو می‌برد و این هنری است ناب، هنری که از یک هنرمند خلاق و نابغه برمی‌آید.

🔸هنر نقالی و شاه‌نامه‌خوانی از نسل‌های بسیار دور، به شکل سینه به سینه و به‌طور شفاهی مثل رودهای سزار و سیمره وکشکان در این سرزمین جاری بوده است. نقالی هنری است، که بی‌واسطه به مخاطب عرضه می‌شود و انسان رو در روی انسان، به نمایش می‌گذارد. از این رو این هنر تأثیرات عمیقی بر مخاطب می‌گذارد.

🔹دریغ و درد که چنین استاد هنرمندی، آن‌قدر که او در این سرزمین کشت،آشفتگی فرهنگی این دوران مجال نداد تا برداشت و رویش کند و بالندگی هنر خود را ببیند. هجوم سینما، تلویزیون و فضای مجازی بر هنر نقالی سایه‌ای سنگین افکند و دایره‌ی علاقه‌مندانش را محدود کرد.

🔸افسوس و صد افسوس که امروز، بخش عظیمی از گوهر بی‌همتای هنرِ‌نقالی را با کالبدِ «آسید مصطفی سعیدی»، مانند پاره‌ای از تن خود، به خاک می‌سپاریم. بی‌تردید آثار به جای مانده از ایشان و طومارهایی که در چند هزار برگ و سه مُجلد منتشر کرد، برای همیشه به‌عنوان منبع آموزش نسل‌های آینده خواهد گرفت و نامشان تا همیشه ماندگار خواهد ماند.

🔹من برای آن بزرگ‌مردِ هنرمند و شاهنامه‌پژوه، آرامش روح می‌طلبم و ضمن هم‌دردی با خانواده و بازماندگان محترم ایشان، به جامعه‌ی هنری ایران و مردم عزیز لرستان تسلیت می‌گویم.
بدرود ای مرد صبور و بی‌ادعا، بدرود ای پرورش یافته‌ی مکتب فردوسی. بدرود ای بزرگ‌مرد عاشق و نغمه‌خوان.

👈علی اکبر شکارچی، سوم اسفند ۱۳۹۸ تهران ـ لواسان

WhatsApp Image 1100

 

WhatsApp Image 202011

 

 

این مطلب هم بخون

مراسم نکوداشت نامداران و پیشکسوتان فرهنگ و هنر لرستان

مراسم نکوداشت نامداران و پیشکسوتان فرهنگ و هنر لرستان ذیل سفر هفت بحر هنر، پنج …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *